*1) سیلیسیم دی اکسید 2) کربن تتراکلرید 3) منیزیم کلرید 4) کربن دی اکسید

به طور کلی جامدات را به 4 گروه تقسیم  می کنند :

1) جامدات یونی: در این جامدات ذرات تشکیل دهنده ی بلور، یون های مثبت و یون های منفی می باشند و نوع پیوند و نیروی بین ذرات از نوع یونی و الکتروستاتیک می باشد مانند سدیم کلرید و منیزیم کلرید.

2) جامدات ملکولی: ذرات تشکیل دهنده ی آنها ملکول است و نوع نیروی بین ملکولی از نوع واندروالسی می باشدمانند کربن دی اکسید وهیدروژن.

3) جامدات کووالانسی: ذرات تشکیل دهنده ی آن ها اتم است و نوع پیوند بین اتم ها از نوع کووالانسی می باشد مانند الماس و سیلیسیم دی اکسید.

4) جامدات فلزی: در این جامدات یون های مثبت را الکترون ها احاطه کرده اندو نوع پیوند بین آن ها از نوع پیوند فلزی است مانند سدیم ، آهن و مس.

بنابراین برای ذوب سیلیسیم دی اکسید باید بر پیوندهای کووالانسی غلبه کرد. برای ذوب کربن تتراکلرید بایستی بر نیروهای واندروالس بین ملکول های غیر قطبی کربن تتراکلرید غلبه کرد و در منیزیم کلرید بر پیوند یونی و در کربن دی اکسید بر نیروهای واندروالسی بین مولکول ها بایستی غلبه کرد. بنابراین گزینه ی 1 صحیح است.